บทที่ 88 เหตุใด… จึงยังมีชีวิตอยู่?

ทันใดนั้น

“อึก!”

โลหิตพุ่งออกจากริมฝีปาก ร่างของนางสั่นสะท้านอย่างรุนแรง พลังที่ยังไม่มั่นคงย้อนกลับทำร้ายร่างกาย แต่ฉางซีกลับไม่สนใจ สายตาของนางมองเพียงร่างของเยี่ยเสวียนที่ล้มลงอยู่ไม่ไกล

นางกัดฟันแน่น ก่อนจะพุ่งตัวเข้าไป คว้าดอกบัวนิพพาน… และหัวใจมารที่กำลังร่วงหล่นลงมา

สองสิ่งที่ขัดแย้งกันโดยสิ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ